Generator nazw miasteczek
Nazwy wsi i miasteczek z drobnego końca angielskiej toponimii: -thorpe, -cot, -stead, -bourne, -green, z glosą każdego członu.
To, co tu powstaje, jest wciąż angielskie – w odróżnieniu od zestawów fantasy nie jest to tradycja, tylko luka w danych. Pod spodem podajemy, co każdy element znaczy po polsku.
Kombinacje w tej formie: 3740
Miasteczka – nazwy, wszystkie z objaśnieniem znaczenia każdego elementu.
- Duckend
Duck kaczki + end kraniec przysiółka
- Madderbooth
Madder roślina barwierska + booth tymczasowa chata
- Brockmead
Brock borsuk + mead łąka
- Duckshiel
Duck kaczki + shiel letni szałas
- Oatbottom
Oat owies + bottom dno doliny
- Weaverhay
Weaver warsztat tkacki + hay żywopłotowa zagroda
- Hempwharf
Hemp konopie + wharf nabrzeże
- Doveing
Dove gołębie + ing łęg
- Brockhaugh
Brock borsuk + haugh łęg
- Madderridding
Madder roślina barwierska + ridding karczowisko
- Otterrigg
Otter wydry + rigg grzbiet
- Ewebank
Ewe owce + bank pochyłość
- Rooksike
Rook gawrony + sike strumyk
- Calfhithe
Calf cielęta + hithe przystań rzeczna
- Smithwharf
Smith kowal + wharf nabrzeże
- Stotbarton
Stot wół + barton folwark
- Kidferry
Kid koźlęta + ferry przeprawa
- Warrenclose
Warren królikarnia + close zagroda
- Troutbooth
Trout ryba rzeczna + booth tymczasowa chata
- Kidshaw
Kid koźlęta + shaw gaik
- Roughcorner
Rough nierówny grunt + corner zakątek
- Rookclose
Rook gawrony + close zagroda
- Barescale
Bare bezdrzewie + scale szałas pasterski
- Cornhulme
Corn zboże + hulme łęg
Potrzebujesz imienia o określonym znaczeniu? Złóż je ze znaczenia.
Jak powstają nazwy małych osad
¶Angielskie nazwy osad są uszeregowane, a ten szereg da się do dziś odczytać. Człon -ton to grodzone gospodarstwo, które wyrosło na wieś. Człon -thorpe, od staronordyckiego thorp, to osada wtórna: córka starszej wsi, wyrzucona na gorszy grunt na skraju jej ziemi. Dlatego przysiółki na -thorpe skupiają się wokół miejsc większych i rzadko same stawały się miastami. Końcówka zapisuje nie tylko to, czym osada była, ale i gdzie siedziała w czyimś majątku.
Niżej stoją człony naprawdę małe. Cot to jedna chata, stead po prostu miejsce albo siedlisko, worth grodzona działka z płotem. Potem idą końcówki opisujące kształt, a nie status: green to wspólne błonie w środku osady, end dalszy przysiółek przy tej samej drodze, row dosłownie rząd chat, a bourne strumień, z którego wszyscy brali wodę.
Człony początkowe na tym poziomie są swojsze niż w nazwach miast. Miejsca duże nazywano od rzek, warowni i panów. Przysiółek nazywano od tego, co robiły cztery mieszkające tam rodziny: od zboża w polu, zwierzęcia w okólniku, rzemiosła człowieka z końca rzędu. Słód, bób, cielęta, owce, kowal, garncarz i smolarz stoją na prawdziwych mapach i nadal czytają się jak parafia robocza, a nie stolica.
Więcej imion: miasteczka
Imiona: miasteczka — Imiona
- Hensett kury, pastwisko na wzgórzu
- Dryfield spiekota, otwarty grunt
- Cornsike zboże, strumyk
- Sorrelmoss ziele o kwaśnych liściach, torfowisko
- Peasestaith groch, pomost przeładunkowy
- Cresscale rzeżucha, szałas pasterski
- Millercross własność młynarza, rozstaje
- Marlgarth gleba marglowa, dziedziniec
- Rookhow gawrony, kopiec
- Cherryscale czereśnia, szałas pasterski
- Cookhulme kucharz, łęg
- Kidhaugh koźlęta, łęg
- Tanneracre garbarz, zaorana działka
- Bullhaugh byki, łęg
- Cherrycross czereśnia, rozstaje
- Collierthorpe smolarz, przysiółek
- Millerbrook własność młynarza, woda bieżąca
- Tannerdelph garbarz, kamieniołom
Pytania
Czym różni się -thorpe od -ton?
Wielkością i zależnością. Staroangielskie tun znaczyło zagrodę, a potem gospodarstwo, które zwykle stawało się wsią samo dla siebie. Staronordyckie thorp znaczyło gospodarstwo wysunięte, założone z wsi już istniejącej na ziemi, o którą nikt wcześniej nie zabiegał. Przysiółek na -thorpe był satelitą, a osada na -ton tym, przy czym wisiał. Kiedy stawiasz na mapie dwie osady, ta różnica daje ci od razu zależność i powód do zatargu.
Co znaczy -cot na końcu nazwy wsi?
Cot to staroangielska chata albo licha osłona, a w nazwach miejscowych zwykle jedno domostwo lub garść domostw obok siebie. Do dziś nosi ją Ascot. Ponieważ zakłada jedno czy dwa gospodarstwa, a nie wieś, jest właściwą końcówką wtedy, gdy chcesz miejsca naprawdę maleńkiego – takiego, które w kampanii ma jedną studnię, jedną drogę i żadnej karczmy.
Jak nazwać wieś na kampanię RPG?
Weź drobny człon końcowy – -thorpe, -cot, -stead, -green albo -end – i człon początkowy nazywający coś, co rolnik naprawdę by zauważył: zboże, zwierzę, rzemiosło, stan gleby. Beanthorpe daje „bób, przysiółek”, Ewecot „owce, chata”, Collierend „smolarz, kraniec przysiółka”. Wszystkie trzy czytają się jak prawdziwe przysiółki, bo prawdziwe przysiółki nazywano dokładnie tak.
Co znaczy -bourne w nazwie miejscowej?
To staroangielskie burna, czyli strumień, i przetrwało w takich nazwach jak Eastbourne. Na południu i w środkowej części wyrazem na strumień jest bourne, na północy burn, a w okolicach zasiedlonych przez mówiących po nordycku beck. Wybór między nimi po cichu umieszcza twoją wieś w konkretnym kącie mapy, i to jest informacja, której nie musisz nigdzie dopisywać.
Dlaczego tyle przysiółków kończy się na -green albo -end?
Bo nazwano je późno, często już po średniowieczu, kiedy nowe domy rozlewały się po brzegach istniejącej parafii. Green to wspólne pastwisko w sercu osady, end to dalsza kupa domów przy tej samej drodze. Obie końcówki znaczą wzrost na zewnątrz od czegoś starszego, więc nazwa sama mówi, że gdzieś obok stoi osada macierzysta.